Gastartikel: “Remigratie” is al een realiteit onder allochtone jonge professionals


Ali Azimi is partner bij FGS Global, waar hij vooral startups en founders adviseert over communicatievraagstukken.

Ali Azimi is partner bij FGS Global, waar hij vooral startups en founders adviseert over communicatievraagstukken.
FGS Globaal

Op 10 januari werd het netwerk vrijgegeven “Correctief” een onderzoek naar een bijeenkomst van rechts-extremisten en AfD-politici waarop een geheim plan werd gepresenteerd volgens welke miljoenen mensen met een migratieachtergrond, waaronder burgers, zouden worden gedeporteerd.

Daarna gingen honderdduizenden mensen in heel Duitsland de straat op om te demonstreren tegen de AfD. Maar hoe voelen de mensen die het doelwit zijn van het verachtelijke plan zich?

Ali Azimi is partner bij het strategische communicatieadviesbureau FGS en lid van het MPower-netwerk van Business Insider. Azimi groeide op in Hessen, waar zijn ouders in de jaren 80 uit Iran emigreerden. Hij deelt hoe hij en zijn migrantenvrienden zich voelen en legt uit waarom hij in Duitsland blijft.

De afgelopen dagen hebben we gezien hoe het maatschappelijk middenveld honderdduizenden keren in opstand is gekomen en zijn stem heeft verheven tegen de uitzettingsfantasieën van rechts-extremistische kringen. Veel mensen zijn bang dat er in Duitsland dingen denkbaar en zegbaar zijn geworden die lange tijd onvoorstelbaar waren en die we in dit land nooit meer wilden hebben.

Ik zie in mijn migrantenvriendenkringen dat de opkomst van rechtse standpunten al impact heeft. Duitsers met een migrantenachtergrond die in dit land hun opleiding genoten, gestudeerd en gepromoveerd hebben en vervolgens naar Londen of Dubai gingen voor de volgende carrièrestap – vaak voor Duitse bedrijven – besluiten nu eindelijk niet meer terug te keren.

Demonstratie tegen rechts-extremisme en de AfD onder het motto 'Verdedig de democratie: samen tegen rechts' op het Plein van de Republiek voor de Bondsdag.  Berlijn, 21 januari 2024

Demonstratie tegen rechts-extremisme en de AfD onder het motto 'Verdedig de democratie: samen tegen rechts' op het Plein van de Republiek voor de Bondsdag. Berlijn, 21 januari 2024
fotoalliantie / Geisler-Fotopress | Bernd Elmenthaler/Geisler-Fotopr

In onze gedeelde WhatsApp-chats las ik zinnen als: “Is het echt waar dat de AfD de op een na sterkste partij is? Ik kan me gewoon niet meer voorstellen dat ik terug zou gaan naar Duitsland.” Of: “We hebben weer met Duitsland geflirt, maar dat gaat niet meer. Wij geven om het zelfbeeld van onze kinderen. Ze moeten alleen de strijd voeren die ze willen voeren.’ Een ander zegt luchtig: ‘Ik ben zelf geremigreerd.’

Een samenleving wordt gekenmerkt door de manier waarop zij omgaat met mensen die niet zo ‘nuttig’ zijn

Waarom zijn het juist PoC’s, dat wil zeggen mensen met een zichtbare migratieachtergrond, die Duitsland hebben verlaten voor internationale hubs en nu niet meer terug willen? Als ik ernaar vraag, hoor ik altijd dezelfde redenering: “In Londen word ik behandeld alsof ik van alles kan zijn: een arbeider of een dokter. In Duitsland zijn mensen nog steeds verbaasd over mijn goede Duits.” Soortgelijke ervaringen heb ik ook gehad: in een kledingwinkel in Berlin-Mitte gaf de verkoopster mij pakketjes toen ik binnenkwam, omdat ze dacht dat ik DHL-koerier was. Ik legde het uit en we moesten er allebei hartelijk om lachen. Anderen zouden gewond raken, waarschijnlijk terecht.

Het is opmerkelijk dat mensen die door de AfD getolereerd zouden worden, overwegen te emigreren. Ingenieurs en computerwetenschappers zijn welkom, zegt een AfD-woordvoerder. Maar wat niet gezegd wordt, is dat allochtone academici ook in het weekend in vrijetijdskleding bij de bushalte of bij de kassa in de supermarkt staan. Ze hebben ook kinderen van wie de baan van de ouders niet zichtbaar is. Een samenleving wordt gekenmerkt door de manier waarop zij omgaat met mensen die niet zo ‘nuttig’ zijn. Wanneer een samenleving xenofoob is, is zij xenofoob voor iedereen, inclusief ingenieurs en computerwetenschappers.

Het meest voorkomende bericht dat ik momenteel via Instagram ontvang: 'Ali, wat is ons plan B als we hier weg moeten?'

Veel mensen van wie de familie al een halve eeuw in Duitsland woont en werkt, vragen zich momenteel af of dit nog wel hun land is. De meest voorkomende boodschap die mij momenteel via Instagram bereikt: “Ali, wat is ons plan B als we hier weg moeten?” Deze mensen en hun zorgen worden in het huidige debat nauwelijks besproken.

Lees ook

Onderwijsonderzoeker Aladin El-Mafaalani

Onderzoeker Aladin El-Mafaalani over onderwijs en kansen in Duitsland: “Migranten hebben hogere verwachtingen van succes voor hun kinderen”

Mijn doel met dit artikel is niet om te waarschuwen voor een braindrain van academici uit Duitsland. Ik ben met iets belangrijkers bezig, namelijk de kwestie van een land dat de moeite waard is om in te leven, en de recente demonstraties geven mij het antwoord: een samenleving die als één geheel opstaat en niet toestaat dat mensen worden gestigmatiseerd vanwege hun uiterlijk of hun religie. zal altijd een toevluchtsoord zijn voor vrijheidsliefhebbers en altijd veelbelovend voor democraten. In zo'n land wil ik leven. Dit is mijn Duitsland. Ik blijf!

Ali Azimi is partner bij het strategische communicatieadviesbureau FGS Global.

Visited 1 times, 1 visit(s) today